Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 14 (Rāvaṇasya Kailāsābhiyānam — Yakṣa-rākṣasa-saṅgrāmaḥ)
रावणस्य कैलासाभियानम् — यक्षराक्षससङ्ग्रामः
† VR 7.14.30† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे दृष्ट्वा रक्षःपराक्रमम् ।
[Line 1: in Baroda CE 7.14.25]tataḥ pradudruvuḥ sarve dṛṣṭvā rakṣaḥparākramam |
ततो नदीर्गुहाश्चैव विविशुर्भयपीडिताः ।
[Line 2: in Baroda CE 7.14.25]tato nadīrguhāścaiva viviśurbhayapīḍitāḥ |
† त्यक्तप्रहरणाः श्रान्ता विवर्णवदनास्तदा ॥ ३० ॥
[Line 3: Southern Recension only]† tyaktapraharaṇāḥ śrāntā vivarṇavadanāstadā || 30 ||
Scholarly Translation
Seeing that prowess of the Rākṣasa (dṛṣṭvā rakṣaḥ-parākramam), all of them thereupon took to flight (tataḥ pradudruvuḥ sarve); tormented by terror, they plunged into rivers and mountain caves (nadīr guhāś caiva viviśur bhaya-pīḍitāḥ), casting away their weapons (tyakta-praharaṇāḥ), exhausted (śrāntāḥ), and pale of face (vivarṇa-vadanās tadā).
Narrative Context (Verses 25–30): When the gatekeeper Sūryabhānu uproots the massive gateway beam to strike him, Rāvaṇa—protected by Brahmā’s boon—seizes that very arch-beam and pulverizes the Yakṣa into dust, driving the terrified Yakṣa remnants into rivers and mountain caverns.