Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 25 (Meghanādasya Nikumbhilāyāṃ Sapta-yajñānuṣṭhānam — Rāvaṇasya Madhupura-gamanam — Kumbhīnasī-vṛttāntaḥ)
मेघनादस्य निकुम्भिलायां सप्तयज्ञानुष्ठानम् — रावणस्य मधुपुरगमनम् — कुम्भीनसीवृत्तान्तः
VR 7.25.47Baroda CE 7.25.47
तदस्य त्वं सहायार्थं सबन्धुर्गच्छ राक्षस ।
[Line 1: in Baroda CE 7.25.47]tadasya tvaṃ sahāyārthaṃ sabandhurgaccha rākṣasa |
स्निग्धस्य भजमानस्य युक्तमर्थाय कल्पितुम् ।
[Line 2: in Baroda CE 7.25.47]snigdhasya bhajamānasya yuktamarthāya kalpitum |
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तथेत्याह मधुर्वचः ॥ ४७ ॥
[Line 3: in Baroda CE 7.25.48]tasyāstadvacanaṃ śrutvā tathetyāha madhurvacaḥ || 47 ||
Scholarly Translation
“Therefore, O rākṣasa, go with your kinsmen to lend him aid (tad asya tvaṃ sahāyārthaṃ sabandhur gaccha rākṣasa); it is fitting to serve the purpose of one who is affectionate and honors his kin (snigdhasya bhajamānasya yuktam arthāya kalpitum).” Hearing those words of hers, Madhu replied, “So be it (tathety āha madhur vacaḥ)!”
Narrative Context (Verses 47–50): Urged by Kumbhīnasī to aid his affectionate kinsman, Madhu consents and honors Rāvaṇa with due hospitality; after resting one night in Madhupura, Rāvaṇa marches to Mount Kailāsa and encamps his host.