Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 33 (Pulastyāgamanena Kārtavīryārjunena Rāvaṇasya Mocanam — Sakhya-karaṇam)
पुलस्त्यागमनेन कार्तवीर्यार्जुनेन रावणस्य मोचनम् — सख्यकरणम्
VR 7.33.19Baroda CE 7.33.19
पुलस्त्येनापि सन्त्यक्तो राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ।
[Baroda CE 7.33.19]pulastyenāpi santyakto rākṣasendraḥ pratāpavān |
परिष्वक्तः कृतातिथ्यो लज्जमानो विनिर्जितः ॥ १९ ॥
pariṣvaktaḥ kṛtātithyo lajjamāno vinirjitaḥ || 19 ||
Scholarly Translation
Dismissed by Pulastya as well (pulastyenāpi santyaktaḥ), that mighty lord of rākṣasas (rākṣasendraḥ pratāpavān)—embraced, accorded hospitality, and thoroughly vanquished (pariṣvaktaḥ kṛtātithyo ... vinirjitaḥ)—[departed] hanging his head in shame (lajjamānaḥ).
Narrative Context (Verses 19–23): Dismissed in shame by Pulastya—who ascends back to Brahmaloka—Rāvaṇa’s humbling prompts Agastya’s maxim that stronger foes ever await the strong, yet the demon king soon resumes his arrogant slaughter of earthly monarchs.