Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 33 (Pulastyāgamanena Kārtavīryārjunena Rāvaṇasya Mocanam — Sakhya-karaṇam)
पुलस्त्यागमनेन कार्तवीर्यार्जुनेन रावणस्य मोचनम् — सख्यकरणम्
VR 7.33.21Baroda CE 7.33.21
एवं स रावणः प्राप्तः कार्तवीर्यात्प्रधर्षणम् ।
[Baroda CE 7.33.21]evaṃ sa rāvaṇaḥ prāptaḥ kārtavīryātpradharṣaṇam |
पुलस्त्यवचनाच्चापि पुनर्मुक्तो महाबलः ॥ २१ ॥
pulastyavacanāccāpi punarmukto mahābalaḥ || 21 ||
Scholarly Translation
In this manner did that mighty Rāvaṇa (evaṃ sa rāvaṇaḥ ... mahābalaḥ) suffer utter humiliation at the hands of Kārtavīrya (prāptaḥ kārtavīryāt pradharṣaṇam), and through the word of Pulastya was set free once again (pulastya-vacanāc cāpi punar muktaḥ).
Narrative Context (Verses 19–23): Dismissed in shame by Pulastya—who ascends back to Brahmaloka—Rāvaṇa’s humbling prompts Agastya’s maxim that stronger foes ever await the strong, yet the demon king soon resumes his arrogant slaughter of earthly monarchs.