Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 34 (Vāli-samīpe Rāvaṇasya Gamanam — Vālinā Kakṣe Baddhvā Catuḥ-samudra-sandhyopāsanam — Vāli-Rāvaṇa-sakhyam)
वालिसमीपे रावणस्य गमनम् — वालिना कक्षे बद्ध्वा चतुःसमुद्रसन्ध्योपासनम् — वालिरावणसख्यम्
VR 7.34.33Baroda CE 7.34.31
चतुर्ष्वपि समुद्रेषु सन्ध्यामन्वास्य वानरः ।
[Baroda CE 7.34.31]caturṣvapi samudreṣu sandhyāmanvāsya vānaraḥ |
रावणोद्वहनश्रान्तः किष्किन्धोपवने ऽपतत् ॥ ३३ ॥
rāvaṇodvahanaśrāntaḥ kiṣkindhopavane 'patat || 33 ||
Scholarly Translation
Having performed twilight devotions at all four oceans (caturṣv api samudreṣu sandhyām anvāsya), the vānara, fatigued from carrying Rāvaṇa (rāvaṇodvahana-śrāntaḥ), alighted in a garden of Kiṣkindhā (kiṣkindhopavane ’patat).
Narrative Context (Verses 31–36): Completing his twilight prayers at the northern and eastern oceans, Vālī descends weary into Kiṣkindhā’s garden, releases Rāvaṇa from his armpit with amused laughter, and asks who he is; astounded and winded, Rāvaṇa declares his name and defeat.