Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.20Baroda CE 7.35.20
तस्य भार्या बभूवैषा ह्यञ्जनेति परिश्रुता ।
[Baroda CE 7.35.20]tasya bhāryā babhūvaiṣā hyañjaneti pariśrutā |
जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम् ॥ २० ॥
janayāmāsa tasyāṃ vai vāyurātmajamuttamam || 20 ||
Scholarly Translation
“He had a renowned wife named Añjanā (tasya bhāryā babhūvaiṣā hy añjaneti pariśrutā), and upon her indeed the Wind-god Vāyu begot this supreme son (janayāmāsa tasyāṃ vai vāyur ātmajam uttamam).
Narrative Context (Verses 19–24): Beginning Hanūmān’s nativity on golden Mount Sumeru, Agastya tells how Vāyu begot him upon Kesarī’s wife Añjanā, and how the hungry infant wept like Skanda before leaping skyward to grasp the rising sun as a fruit.