Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.23Baroda CE 7.35.23
तदोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम् ।
[Baroda CE 7.35.23]tadodyantaṃ vivasvantaṃ japāpuṣpotkaropamam |
ददर्श फललोभाच्च ह्युत्पपात रविं प्रति ॥ २३ ॥
dadarśa phalalobhācca hyutpapāta raviṃ prati || 23 ||
Scholarly Translation
“Then, beholding the rising Sun, resembling a cluster of scarlet hibiscus blooms (udyantaṃ vivasvantaṃ japāpuṣpotkaropamam), out of longing for fruit (phalalobhāc ca) he leaped upward toward the Sun (utpapāta raviṃ prati).
Narrative Context (Verses 19–24): Beginning Hanūmān’s nativity on golden Mount Sumeru, Agastya tells how Vāyu begot him upon Kesarī’s wife Añjanā, and how the hungry infant wept like Skanda before leaping skyward to grasp the rising sun as a fruit.