Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.5Baroda CE 7.35.5
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तदा ।
[Baroda CE 7.35.5]dharṣayitvā purīṃ laṅkāṃ rāvaṇāntaḥpuraṃ tadā |
दृष्ट्वा सम्भाषिता चापि सीता ह्याश्वासिता तथा ॥ ५ ॥
dṛṣṭvā sambhāṣitā cāpi sītā hyāśvāsitā tathā || 5 ||
Scholarly Translation
“Having stormed the city of Laṅkā and Rāvaṇa’s inner palace (dharṣayitvā purīṃ laṅkāṃ rāvaṇāntaḥpuraṃ tadā), he beheld Sītā, conversed with her (dṛṣṭvā sambhāṣitā cāpi sītā), and comforted her as well (hy āśvāsitā tathā).
Narrative Context (Verses 1–6): Humbly addressing Agastya with joined palms, Rāma declares that neither Vālī nor Rāvaṇa equals Hanūmān in strength, recounting the eight virtues that dwell in him alongside his ocean-leap and lone assault upon Laṅkā.