Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 39 (Pārthivānāṃ Sva-sva-rāṣṭra-gamanam — Vānara-rākṣasānām Ayodhyāyāṃ Sukha-vāsaḥ)
पार्थिवानां स्वस्वराष्ट्रगमनम् — वानरराक्षसानामयोध्यायां सुखवासः
VR 7.39.6Baroda CE 7.38.6
एताश्चान्याश्च राजानः कथास्तत्र सहस्रशः ।
[Baroda CE 7.38.6]etāścānyāśca rājānaḥ kathāstatra sahasraśaḥ |
कथयन्तः स्वराज्यानि जग्मुर्हर्षसमन्विताः ॥ ६ ॥
kathayantaḥ svarājyāni jagmurharṣasamanvitāḥ || 6 ||
Scholarly Translation
Recounting these and thousands of other tales along the way (etāś cānyāś ca ... kathās tatra sahasraśaḥ), those monarchs departed to their own kingdoms (sva-rājyāni jagmuḥ), filled with delight (harṣa-samanvitāḥ).
Narrative Context (Verses 1–6): Departing Ayodhyā with vast armies of elephants and steeds, the allied monarchs regret that Bharata summoned them too late to fight Rāvaṇa alongside Rāma and Lakṣmaṇa, and joyfully return to their own realms.