Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 40 (Rāmeṇa Sugrīva-Vibhīṣaṇa-Hanūmad-ādibhya Ābharaṇādi-pradāna-pūrvakaṃ Visarjanam)
रामेण सुग्रीवविभीषणहनूमदादिभ्य आभरणादिप्रदानपूर्वकं विसर्जनम्
VR 7.40.13Baroda CE 7.39.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
[Baroda CE 7.39.14]teṣāmevaṃ bruvāṇānāṃ vānarāṇāṃ ca rākṣasām |
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ १३ ॥
hanūmānpravaṇaḥ bhūtvā rāghavaṃ vākyamabravīt || 13 ||
Scholarly Translation
While those monkeys and rākṣasas were speaking thus (teṣām evaṃ bruvāṇānām), Hanūmān, bowing in deep humility (pravaṇaḥ bhūtvā), addressed these words to Rāghava:
Narrative Context (Verses 13–18): Bowing humbly before Rāma, Hanūmān prays for unswerving devotion and vows to keep his life-breaths in his body as long as Rāma’s story endures on earth, dispelling parting’s ache by drinking its nectar; Rāma rises to embrace him.