Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 42 (Aśokavanikā-sadṛśe Pramadane Sītayā Saha Rāmasya Vihāraḥ — Sītā-garbha-cihna-darśanaṃ Dohada-praśnaś Ca)
अशोकवनिकासदृशे प्रमदवने सीतया सह रामस्य विहारः — सीतागर्भचिह्नदर्शनं दोहदप्रश्नश्च
† VR 7.42.15† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
† प्रस्तराः पुष्पशबला नभस्तारागणैरिव ।
[Line 1: Southern Recension only]† prastarāḥ puṣpaśabalā nabhastārāgaṇairiva |
नन्दनं हि यथेन्द्रस्य ब्राह्मं चैत्ररथं यथा ।
[Line 2: in Baroda CE 7.41.10]nandanaṃ hi yathendrasya brāhmaṃ caitrarathaṃ yathā |
तथाभूतं हि रामस्य काननं सन्निवेशनम् ॥ १५ ॥
[Line 3: in Baroda CE 7.41.10]tathābhūtaṃ hi rāmasya kānanaṃ sanniveśanam || 15 ||
Scholarly Translation
The stone slabs dappled with fallen petals (prastarāḥ puṣpa-śabalāḥ) gleamed like the sky studded with hosts of stars (nabhas tārāgaṇair iva); even as Indra’s Nandana grove (nandanaṃ hi yathendrasya) and Brahmā-fashioned Caitraratha (brāhmaṃ caitrarathaṃ yathā), just such was Rāma’s well-ordered pleasure-wood (kānanaṃ sanniveśanam)!
Narrative Context (Verses 13–18): Entering this pleasure-grove rivaling Indra’s Nandana and Kubera’s Caitraratha—its emerald lawns and star-strewn stone benches ringed by vine-bowers—Rāma seats himself upon a flower-decked couch and offers sweet maireya drink to Sītā like Indra to Śacī.