Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 44 (Suhṛd-visarjanam — Rāmeṇa Lakṣmaṇa-Bharata-Śatrughnānām Āhvānam)
सुहृद्विसर्जनम् — रामेण लक्ष्मणभरतशत्रुघ्नानामाह्वानम्
VR 7.44.13Baroda CE 7.43.12
प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।
[Baroda CE 7.43.12]praveśaya kumārāṃstvaṃ matsamīpaṃ tvarānvitaḥ |
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ॥ १३ ॥
eteṣu jīvitaṃ mahyamete prāṇāḥ priyā mama || 13 ||
Scholarly Translation
“Usher the princes into my presence in haste (praveśaya kumārāṃs tvaṃ mat-samīpaṃ tvarānvitaḥ); in them abides my life (eteṣu jīvitaṃ mahyam), for they are my dear vital breaths (ete prāṇāḥ priyā mama)!”
Narrative Context (Verses 12–16): With downcast face and senses bewildered by grief, Rāma bids the doorkeeper admit his brothers—his very life-breath—at once; entering humbly, they behold his face dimmed like an eclipsed moon, a twilight sun, or a faded lotus.