Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 46 (Lakṣmaṇena Rathe Sītām Āropya Gaṅgā-taṭa-gamanam — Durnimitta-darśanam)
लक्ष्मणेन रथे सीतामारोप्य गङ्गातटगमनम् — दुर्निमित्तदर्शनम्
VR 7.46.14Baroda CE 7.45.12
नयनं मे स्फुरत्यद्य गात्रोत्कम्पश्च जायते ।
[Baroda CE 7.45.12]nayanaṃ me sphuratyadya gātrotkampaśca jāyate |
हृदयं चैव सौमित्रे अस्वस्थमिव लक्षये ॥ १४ ॥
hṛdayaṃ caiva saumitre asvasthamiva lakṣaye || 14 ||
Scholarly Translation
“My eye throbs today (nayanaṃ me sphuraty adya), a trembling seizes my limbs (gātrotkampaś ca jāyate), and my very heart, O Saumitri, I feel as though unsettled (hṛdayaṃ caiva ... asvastham iva lakṣaye).
Narrative Context (Verses 13–18): Struck by evil omens—a throbbing eye, trembling limbs, and a vision of an empty earth—Sītā prays with joined palms for Rāma, her mothers-in-law, and all subjects, while a heart-parched Lakṣmaṇa feigns cheer.