Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 46 (Lakṣmaṇena Rathe Sītām Āropya Gaṅgā-taṭa-gamanam — Durnimitta-darśanam)
लक्ष्मणेन रथे सीतामारोप्य गङ्गातटगमनम् — दुर्निमित्तदर्शनम्
VR 7.46.13Baroda CE 7.45.11
अब्रवीच्च तदा सीता लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ।
[Baroda CE 7.45.11]abravīcca tadā sītā lakṣmaṇaṃ lakṣmivardhanam |
अशुभानि बहून्येव पश्यामि रघुनन्दन ॥ १३ ॥
aśubhāni bahūnyeva paśyāmi raghunandana || 13 ||
Scholarly Translation
Then Sītā spoke to Lakṣmaṇa, enhancer of good fortune (lakṣmi-vardhanam): “Many ill omens indeed do I behold (aśubhāni bahūny eva paśyāmi), O delight of the Raghus (raghunandana)!
Narrative Context (Verses 13–18): Struck by evil omens—a throbbing eye, trembling limbs, and a vision of an empty earth—Sītā prays with joined palms for Rāma, her mothers-in-law, and all subjects, while a heart-parched Lakṣmaṇa feigns cheer.