Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 46 (Lakṣmaṇena Rathe Sītām Āropya Gaṅgā-taṭa-gamanam — Durnimitta-darśanam)
लक्ष्मणेन रथे सीतामारोप्य गङ्गातटगमनम् — दुर्निमित्तदर्शनम्
VR 7.46.5Baroda CE 7.45.5
आनीयोवाच सौमित्रिं मित्राणां मानवर्धनम् ।
[Baroda CE 7.45.5]ānīyovāca saumitriṃ mitrāṇāṃ mānavardhanam |
रथो ऽयं समनुप्राप्तो यत्कार्यं क्रियतां प्रभो ॥ ५ ॥
ratho 'yaṃ samanuprāpto yatkāryaṃ kriyatāṃ prabho || 5 ||
Scholarly Translation
And addressed Saumitri, enhancer of the honor of his friends (mitrāṇāṃ māna-vardhanam): “This chariot has arrived (ratho ’yaṃ samanuprāptaḥ); let whatever is to be done be performed, O lord (yat kāryaṃ kriyatāṃ prabho)!”
Narrative Context (Verses 1–6): When night breaks into dawn, a heartbroken Lakṣmaṇa bids Sumantra harness the finest chariot with a cushioned seat from the palace, then enters Sītā’s chambers to convey Rāma’s command for the journey.