Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 59 (Yadunā Jarā-pratyākhyānam — Pūruṇā Jarā-svīkāro Rājyābhiṣekaś Ca)
यदुना जराप्रत्याख्यानम् — पूरुणा जरास्वीकारो राज्याभिषेकश्च
† VR 7.59.23† Southern Recension only (omitted in Baroda CE; Appendix I / *-passage)
† इति कथयति रामे चन्द्रतुल्यानने च प्रविरलतरतारं व्योम जज्ञे तदानीम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE; Appendix I / *-passage)]† iti kathayati rāme candratulyānane ca praviralataratāraṃ vyoma jajñe tadānīm |
† अरुणकिरणरक्ता दिग्बभौ चैव पूर्वा कुसुमरसविमुक्तं वस्त्रमाकुण्ठितेव ॥ २३ ॥
† aruṇakiraṇaraktā digbabhau caiva pūrvā kusumarasavimuktaṃ vastramākuṇṭhiteva || 23 ||
Scholarly Translation
Even as Rāma of moon-like countenance was speaking thus (iti kathayati rāme candra-tulyānane ca), the sky just then grew sparse with fading stars (praviralatara-tāraṃ vyoma jajñe tadānīm); and the eastern quarter shone crimson with the rays of dawn (aruṇa-kiraṇa-raktā dig babhau caiva pūrvā), like a maiden draped in a garment steeped in flower-dye (kusuma-rasa-vimuktaṃ vastram ākuṇṭhiteva).
Narrative Context (Verses 19–23): Pūru rules righteously from Pratiṣṭhāna while the exiled Yadu sires yātudhānas in Krauñcavana; Rāma draws the moral of Yayāti’s forbearance and royal duty to all petitioners as dawn reddens the eastern sky.