Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 63 (Madhurāyāṃ Śatrughnasyābhiṣekaḥ — Rāmeṇa Divyāmogha-śara-pradānaṃ Lavaṇa-vadhopāya-kathanaṃ Ca)
मधुरायां शत्रुघ्नस्याभिषेकः — रामेण दिव्यामोघशरप्रदानं लवणवधोपायकथनं च
VR 7.63.20Baroda CE 7.55.10
स्वयम्भूरजितो देवो यन्नापश्यन्सुरासुराः ।
[Line 1: in Baroda CE 7.55.10]svayambhūrajito devo yannāpaśyansurāsurāḥ |
अदृश्यः सर्वभूतानां तेनायं तु शरोत्तमः ॥ २० ॥
[Line 2: in Baroda CE 7.55.11]adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ tenāyaṃ tu śarottamaḥ || 20 ||
Scholarly Translation
—the Self-Existent, Unconquered Lord (svayambhūr ajito devaḥ), whom neither gods nor asuras could behold (yan nāpaśyan surāsurāḥ); invisible to all created beings (adṛśyaḥ sarva-bhūtānām), by him indeed was this supreme arrow created (tenāyaṃ tu śarottamaḥ)—
Narrative Context (Verses 19–24): Bestowing upon Śatrughna an unfailing divine arrow forged by Viṣṇu on the primordial ocean to slay Madhu and Kaiṭabha, Rāma reveals he withheld it even against Rāvaṇa lest it terrify creation, and now turns to Lavaṇa’s invincible Śiva-trident.