Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 66 (Vālmīky-āśrame Sītāyāḥ Kuśa-Lavayor Janma — Śatrughnena Śravaṇaṃ Maṅgala-karaṇaṃ Ca)
वाल्मीक्याश्रमे सीतायाः कुशलवयोर्जन्म — शत्रुघ्नेन श्रवणं मङ्गलकरणं च
VR 7.66.16Baroda CE 7.58.14
स तत्र मुनिभिः सार्धं भार्गवप्रमुखैर्नृपः ।
[Baroda CE 7.58.14]sa tatra munibhiḥ sārdhaṃ bhārgavapramukhairnṛpaḥ |
कथाभिरभिरूपाभिर्वासं चक्रे महायशाः ॥ १६ ॥
kathābhirabhirūpābhirvāsaṃ cakre mahāyaśāḥ || 16 ||
Scholarly Translation
There that greatly famed prince (sa tatra ... nṛpaḥ ... mahāyaśāḥ), together with the sages headed by the Bhārgava [Cyavana] (munibhiḥ sārdhaṃ bhārgava-pramukhaiḥ), spent his stay amidst edifying discourses (kathābhir abhirūpābhir vāsaṃ cakre).
Narrative Context (Verses 13–17): That joyous Śrāvaṇa night passes swiftly for Śatrughna; at dawn he performs his morning devotions, bids farewell to Vālmīki, travels seven nights westward to the Yamunā, and spends the evening in edifying converse with Cyavana and the Bhārgava sages.