Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 67 (Cyavanāśrame Śatrughnāgamanam — Cyavanena Māndhātṛ-Lavaṇa-yuddha-kathanam)
च्यवनाश्रमे शत्रुघ्नागमनम् — च्यवनेन मान्धातृलवणयुद्धकथनम्
VR 7.67.19Baroda CE 7.59.19
चिरायमाणे दूते तु राजा क्रोधसमन्वितः ।
[Baroda CE 7.59.19]cirāyamāṇe dūte tu rājā krodhasamanvitaḥ |
अर्दयामास तद्रक्षः शरवृष्ट्या समन्ततः ॥ १९ ॥
ardayāmāsa tadrakṣaḥ śaravṛṣṭyā samantataḥ || 19 ||
Scholarly Translation
“When the envoy lingered long (cirāyamāṇe dūte tu), the king, filled with wrath (rājā krodha-samanvitaḥ), afflicted that rākṣasa on every side with a shower of arrows (ardayām āsa tad rakṣaḥ śara-vṛṣṭyā samantataḥ).
Narrative Context (Verses 18–22): When Lavaṇa devours Māndhātṛ’s envoy on the spot, the enraged emperor rains arrows upon the rākṣasa, only for Lavaṇa to laugh and hurl Śiva’s blazing trident—reducing Māndhātṛ and his entire army to ashes in an instant.