Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 69 (Śatrughna-Lavaṇayor Yuddham — Divya-śareṇa Lavaṇa-vadhaḥ)
शत्रुघ्नलवणयोर्युद्धम् — दिव्यशरेण लवणवधः
VR 7.69.17Baroda CE 7.61.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
[Baroda CE 7.61.17]tato divyamamoghaṃ taṃ jagrāha śaramuttamam |
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ १७ ॥
jvalantaṃ tejasā ghoraṃ pūrayantaṃ diśo daśa || 17 ||
Scholarly Translation
Then he took up that supreme, divine, unfailing arrow (tato divyam amoghaṃ taṃ jagrāha śaram uttamam), blazing with dreadful radiance (jvalantaṃ tejasā ghoram) and filling all ten quarters of space (pūrayantaṃ diśo daśa),
Narrative Context (Verses 13–18): As sages and celestials cry out in dismay at Śatrughna’s fall, Lavaṇa scorns him as dead and turns back to his hunted meat instead of fetching his trident; recovering in a moment, Śatrughna rises at the gate and draws the blazing, invincible Vaiṣṇava arrow.