Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 71 (Dvādaśa-varṣe Śatrughnasya Ayodhyā-prasthānam — Vālmīky-āśrame Rāma-gīta-śravaṇam)
द्वादशवर्षे शत्रुघ्नस्य अयोध्याप्रस्थानम् — वाल्मीक्याश्रमे रामगीतश्रवणम्
† VR 7.71.14† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† स भुक्तवान्नरश्रेष्ठो गीतमाधुर्यमुत्तमम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† sa bhuktavānnaraśreṣṭho gītamādhuryamuttamam |
† शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले यथाकृमम् ॥ १४ ॥
† śuśrāva rāmacaritaṃ tasminkāle yathākṛmam || 14 ||
Scholarly Translation
Having dined (sa bhuktavān), that best of men heard at that hour (śuśrāva ... tasmin kāle) the deeds of Rāma (rāma-caritam), rendered in order (yathākṛmam) with exquisite sweetness of song (gīta-mādhuryam uttamam)—
Narrative Context (Verses 13–18): After dining in Vālmīki’s hermitage, Śatrughna hears the Rāmāyaṇa sung in exquisite musical perfection; overcome with tears as past deeds seem to unfold anew before him, he and his retinue marvel in humbled awe.