Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 76 (Rāmeṇa Śambūka-vadhaḥ — Brāhmaṇa-bālaka-saṃjīvanam — Agastyāśrama-gamanaṃ Divyābharaṇa-prāptiś Ca)
रामेण शम्बूकवधः — ब्राह्मणबालकसंजीवनम् — अगस्त्याश्रमगमनं दिव्याभरणप्राप्तिश्च
† VR 7.76.31† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
[Line 1: in Baroda CE 7.67.13]dattasya hi punardāne sumahatphalamucyate |
† भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि ॥ ३१ ॥
[Line 2: Southern Recension only]† bharaṇe hi bhavān śaktaḥ sendrāṇāṃ marutāmapi || 31 ||
Scholarly Translation
“For in giving away once more what has been received as a gift (dattasya hi punar-dāne), exceedingly great merit is declared (su-mahat phalam ucyate); and you are indeed capable of sustaining even the Maruts together with Indra (bharaṇe hi bhavān śaktaḥ sendrāṇāṃ marutām api).
Narrative Context (Verses 31–36): Declaring that re-gifting a received treasure to one capable of sustaining and delivering even the gods yields immense merit, Agastya urges Rāma to accept the ornament; recalling kṣatriya dharma, Rāma asks how a kṣatriya may receive a gift from a brāhmaṇa, and Agastya begins an ancient tale of the Kṛta age.