Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 81 (Śukrācārya-śāpāt Pāṃsu-vṛṣṭyā Daṇḍa-rāṣṭra-vināśaḥ — Daṇḍakāraṇya-saṃjñā)
शुक्राचार्यशापात् पांसुवृष्ट्या दण्डराष्ट्रविनाशः — दण्डकारण्यसंज्ञा
VR 7.81.18Baroda CE 7.72.17
तस्यासौ दण्डविषयो विन्ध्यशैवलयोर्नृप ।
[Baroda CE 7.72.17]tasyāsau daṇḍaviṣayo vindhyaśaivalayornṛpa |
शप्तो ब्रह्मर्षिणा तेन वैधर्म्ये सहिते कृते ॥ १८ ॥
śapto brahmarṣiṇā tena vaidharmye sahite kṛte || 18 ||
Scholarly Translation
“This is that realm of Daṇḍa between the Vindhya and Śaivala mountains, O king (tasyāsau daṇḍa-viṣayo vindhya-śaivalayor nṛpa), cursed by that brahmarṣi when adharma was committed in the perfect Kṛta age (vaidharmye sahite kṛte).
Narrative Context (Verses 18–22): Concluding his narrative, Agastya explains how Daṇḍa’s cursed realm between the Vindhya and Śaivala peaks became both the Daṇḍaka forest and Janasthāna; seeing the sun setting as sages worship, he bids Rāma perform his evening ablutions.