Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 83 (Rāmeṇa Bhrātṝn Prati Rājasūya-yajña-prastāvaḥ — Bharatena Nivāraṇam)
रामेण भ्रातॄन्प्रति राजसूययज्ञप्रस्तावः — भरतेन निवारणम्
VR 7.83.9Baroda CE 7.74.8
श्रुत्वा तु राघवस्यैतद्वाक्यं वाक्यविशारदः ।
[Baroda CE 7.74.8]śrutvā tu rāghavasyaitadvākyaṃ vākyaviśāradaḥ |
भरतः प्राञ्जलिर्भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ९ ॥
bharataḥ prāñjalirbhūtvā vākyametaduvāca ha || 9 ||
Scholarly Translation
Hearing this speech of Rāghava (śrutvā tu rāghavasyaitad vākyam), Bharata, skilled in eloquence (vākya-viśāradaḥ), joining his palms in reverence (prāñjalir bhūtvā), spoke these words:
Narrative Context (Verses 7–11): Citing Soma’s eternal renown from the Rājasūya, Rāma invites Bharata and Lakṣmaṇa to deliberate with him on what serves both present and future good; joining his palms, Bharata replies that supreme dharma, glory, and the entire earth already rest in Rāma.