Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 89 (Ilāyāḥ Purūravasa Utpattiḥ — Pratimāsaṃ Strī-puruṣa-bhāva-prāptiḥ)
इलायाः पुरूरवस उत्पत्तिः — प्रतिमासं स्त्रीपुरुषभावप्राप्तिः
VR 7.89.16Baroda CE 7.80.16
त्यक्ष्याम्यहं स्वकं राज्यं नाहं भृत्यैर्विनाकृतः ।
[Baroda CE 7.80.16]tyakṣyāmyahaṃ svakaṃ rājyaṃ nāhaṃ bhṛtyairvinākṛtaḥ |
वर्तयेयं क्षणं ब्रह्मन्समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १६ ॥
vartayeyaṃ kṣaṇaṃ brahmansamanujñātumarhasi || 16 ||
Scholarly Translation
“‘I shall relinquish my own kingdom (tyakṣyāmy ahaṃ svakaṃ rājyam); bereft of my retainers, I cannot endure even a moment (nāhaṃ bhṛtyair vinākṛtaḥ vartayeyaṃ kṣaṇam), O brahmin—be pleased to grant me leave to depart (brahman samanujñātum arhasi)!
Narrative Context (Verses 13–17): To keep Śiva’s curse concealed, Budha invents a tale that a hail of stones destroyed Ila’s troops while the king slept in the hermitage; heart-stricken, Ila declares he cannot rule without his fallen followers and asks leave to return and install his eldest son Śaśabindu.