Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 92 (Lakṣmaṇābhiguptasya Yajñiya-hayasya Utsarjanam — Sugrīva-Vibhīṣaṇa-pārthivair Yajña-sevā — Kāñcanī Sītā-pratikṛtiḥ)
लक्ष्मणाभिगुप्तस्य यज्ञियहयस्य उत्सर्जनम् — सुग्रीवविभीषणपार्थिवैर्यज्ञसेवा — काञ्चनी सीताप्रतिकृतिः
VR 7.92.19Baroda CE 7.83.16
ईदृशो राजसिंहस्य यज्ञः सर्वगुणान्वितः ।
[Baroda CE 7.83.16]īdṛśo rājasiṃhasya yajñaḥ sarvaguṇānvitaḥ |
संवत्सरमथो साग्रं वर्तते न च हीयते ॥ १९ ॥
saṃvatsaramatho sāgraṃ vartate na ca hīyate || 19 ||
Scholarly Translation
Thus this sacrifice of the lion among kings, endowed with every excellence (īdṛśo rājasiṃhasya yajñaḥ sarva-guṇānvitaḥ), continued for a full year and more (saṃvatsaram atho sāgraṃ vartate) and did not diminish (na ca hīyate).
Narrative Context (Verses 16–19): Mounds of silver, gold, gems, and robes rise endlessly as sages declare the rite surpasses even the sacrifices of Indra, Kubera, Yama, and Varuṇa, while Rāma’s peerless Aśvamedha continues unabated beyond a full year.