Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 92 (Lakṣmaṇābhiguptasya Yajñiya-hayasya Utsarjanam — Sugrīva-Vibhīṣaṇa-pārthivair Yajña-sevā — Kāñcanī Sītā-pratikṛtiḥ)
लक्ष्मणाभिगुप्तस्य यज्ञियहयस्य उत्सर्जनम् — सुग्रीवविभीषणपार्थिवैर्यज्ञसेवा — काञ्चनी सीताप्रतिकृतिः
VR 7.92.4Baroda CE 7.83.4
नैमिषे वसतस्तस्य सर्व एव नराधिपाः ।
[Baroda CE 7.83.4]naimiṣe vasatastasya sarva eva narādhipāḥ |
आनिन्युरुपहारांश्च तान्रामः प्रत्यपूजयत् ॥ ४ ॥
āninyurupahārāṃśca tānrāmaḥ pratyapūjayat || 4 ||
Scholarly Translation
As he dwelt in Naimiṣa (naimiṣe vasatas tasya), all the lords of men (sarva eva narādhipāḥ) brought forth royal tributes (āninyur upahārāṃś ca), and Rāma honored them in return (tān rāmaḥ pratyapūjayat).
Narrative Context (Verses 1–6): Dispatching all ritual provisions ahead, Rāma releases the auspicious dark stallion under Lakṣmaṇa’s guard and journeys to Naimiṣa, where he welcomes tributary kings, assigns them royal quarters, and oversees abundant hospitality through Bharata and Śatrughna.