Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 97 (Sītāyāḥ Satya-śapathaḥ — Mādhavī-devyā Divya-siṃhāsanena Sītāyā Rasātala-praveśaḥ)
सीतायाः सत्यशपथः — माधवीदेव्या दिव्यसिंहासनेन सीताया रसातलप्रवेशः
VR 7.97.23Baroda CE 7.88.18
अन्तरिक्षे च भूमौ च सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
[Baroda CE 7.88.18]antarikṣe ca bhūmau ca sarve sthāvarajaṅgamāḥ |
दानवाश्च महाकायाः पाताले पन्नगाधिपाः ॥ २३ ॥
dānavāśca mahākāyāḥ pātāle pannagādhipāḥ || 23 ||
Scholarly Translation
In the firmament and upon the earth, all beings stationary and moving (sarve sthāvara-jaṅgamāḥ), the huge-bodied Dānavas (dānavāś ca mahākāyāḥ), and the serpent-lords in Pātāla (pātāle pannagādhipāḥ)—
Narrative Context (Verses 22–25): Sages and kings cannot cease from marveling, while all beings across sky, earth, and Pātāla react in varied awe—some shouting in joy, some rapt in meditation, some gazing upon Rāma or Sītā—leaving the entire cosmos entranced for a moment.