Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 99 (Kuśa-Lavābhyām Uttarakāṇḍa-gānam — Aśvamedha-samāptiḥ — Kausalyādi-mātṝṇāṃ Svarga-prāptiḥ)
कुशलवाभ्यामुत्तरकाण्डगानम् — अश्वमेधसमाप्तिः — कौसल्यादिमातॄणां स्वर्गप्राप्तिः
VR 7.99.5Baroda CE 7.89.2
विसृज्य पार्थिवान्सर्वानृक्षवानरराक्षसान् ।
[Baroda CE 7.89.2]visṛjya pārthivānsarvānṛkṣavānararākṣasān |
जनौघं विप्रमुख्यानां वित्तपूर्वं विसृज्य च ॥ ५ ॥
janaughaṃ vipramukhyānāṃ vittapūrvaṃ visṛjya ca || 5 ||
Scholarly Translation
Having dismissed all the kings, bears, vānaras, and rākṣasas (visṛjya pārthivān sarvān ṛkṣa-vānara-rākṣasān), and having dismissed the multitude of foremost brahmins with prior gifts of wealth (vittapūrvaṃ visṛjya ca),
Narrative Context (Verses 1–6): At dawn, Kuśa and Lava sing the future Uttara poem before Rāma and the brahmarṣis; at the sacrifice’s close, desolate without Sītā and finding the whole world empty, Rāma honors and dismisses the kings, allies, and brahmins.