Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 105 (Rāmakṛtānityatādi-prabodhaḥ — Bharata-sāntvanam)
रामकृतानित्यतादिप्रबोधः — भरतसान्त्वनम्
VR 2.105.27Baroda CE 2.98.26
एवं भार्याश्च पुत्राश्च ज्ञातयश्च घनानि च ।
[Baroda CE 2.98.26]evaṃ bhāryāśca putrāśca jñātayaśca ghanāni ca |
समेत्य व्यवधावन्ति ध्रुवो ह्येषां विनाभवः ॥ २७ ॥
sametya vyavadhāvanti dhruvo hyeṣāṃ vinābhavaḥ || 27 ||
Scholarly Translation
Even so do wives, sons, kinsmen, and riches (dhanāni ca) come together and scatter apart again (vyavadhāvanti); for their separation (vinābhavaḥ) is certain and inevitable (dhruvaḥ).
Narrative Context (Verses 25–30): Comparing human relationships to driftwood meeting and parting on the ocean and mortality to a traveller following a passing caravan, Rāma asks how anyone can mourn the inescapable ancestral road.