Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 118 (Anasūyā-Sītā-saṃvādaḥ — Divyāṅgarāgādi-pradānam)
अनसूयासीतासंवादः — दिव्याङ्गरागादिप्रदानम्
VR 2.118.29Baroda CE 2.110.28
स मां दृष्ट्वा नरपतिर्मुष्टिविक्षेपतत्परः ।
[Baroda CE 2.110.28]sa māṃ dṛṣṭvā narapatirmuṣṭivikṣepatatparaḥ |
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गीं जनको विस्मितो ऽभवत् ॥ २९ ॥
pāṃsukuṇṭhitasarvāṅgīṃ janako vismito 'bhavat || 29 ||
Scholarly Translation
“Beholding me with all my limbs covered in dust (pāṃsukuṇṭhitasarvāṅgīm) while he was intent on scattering handfuls of seed (muṣṭivikṣepatatparaḥ), King Janaka was struck with wonder (vismito 'bhavat).
Narrative Context (Verses 25–30): Entreating Sītā to relate her story in full, Anasūyā listens as Maithilī recounts how righteous King Janaka, while ploughing the sacrificial ground, beheld her rising from the earth covered in dust and cherished her as his daughter.