Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 118 (Anasūyā-Sītā-saṃvādaḥ — Divyāṅgarāgādi-pradānam)
अनसूयासीतासंवादः — दिव्याङ्गरागादिप्रदानम्
VR 2.118.44Baroda CE 2.110.43
सुदीर्घस्य तु कालस्य राघवो ऽयं महाद्युतिः ।
[Line 1: in Baroda CE 2.110.43]sudīrghasya tu kālasya rāghavo 'yaṃ mahādyutiḥ |
विश्वामित्रेण सहितो यज्ञं द्रष्टुं समागतः ।
[Line 2: in Baroda CE 2.110.43]viśvāmitreṇa sahito yajñaṃ draṣṭuṃ samāgataḥ |
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा रामः सत्यपराक्रमः ॥ ४४ ॥
[Line 3: in Baroda CE 2.110.44]lakṣmaṇena saha bhrātrā rāmaḥ satyaparākramaḥ || 44 ||
Scholarly Translation
“Then, after a very long time (sudīrghasya tu kālasya), this Rāghava of mighty splendour—Rāma of true valour (rāmaḥ satyaparākramaḥ)—arrived accompanied by Viśvāmitra and his brother Lakṣmaṇa to witness the sacrifice (yajñaṃ draṣṭuṃ samāgataḥ).
Narrative Context (Verses 43–48): After the assembled kings fail even to budge the mountain-like bow, Rāma arrives with Viśvāmitra and Lakṣmaṇa, strings the divine bow in the twinkling of an eye, and snaps it in two with a crash like a falling thunderbolt.