Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 20 (Kausalyā-bhavana-praveśaḥ — Kausalyā-vilāpaḥ)
कौसल्याभवनप्रवेशः — कौसल्याविलापः
VR 2.20.22Baroda CE 2.17.10
तमुवाच दुराधर्षं राघवं सुतमात्मनः ।
[Baroda CE 2.17.10]tamuvāca durādharṣaṃ rāghavaṃ sutamātmanaḥ |
कौसल्या पुत्रवात्सल्यादिदं प्रियहितं वचः ॥ २२ ॥
kausalyā putravātsalyādidaṃ priyahitaṃ vacaḥ || 22 ||
Scholarly Translation
Out of tender maternal affection, Kausalyā spoke these loving and salutary words to that invincible Rāghava, her own son:
Narrative Context (Verses 19–24): Hastening toward Rāma like a mare toward her foal, Kausalyā embraces him, smells his head, and blesses him with the longevity of ancient royal sages, believing he will be consecrated today.