Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 26 (Sītā-Rāma-saṃvādaḥ — Vanavāsa-kathanam)
सीतारामसंवादः — वनवासकथनम्
VR 2.26.24Baroda CE 2.23.22
सोऽहं त्वामागतो द्रष्टुं प्रस्थितो विजनं वनम् ।
[Line 1: in Baroda CE 2.23.22]so'haṃ tvāmāgato draṣṭuṃ prasthito vijanaṃ vanam |
भरतस्य समीपे ते नाहं कथ्यः कदाचन ॥ २४ ॥
[Line 2: in Baroda CE 2.23.23]bharatasya samīpe te nāhaṃ kathyaḥ kadācana || 24 ||
Scholarly Translation
“Therefore I, having set out for the solitary forest (prasthito vijanaṃ vanam), have come to see you (tvām āgato draṣṭum). In the presence of Bharata, I must never be spoken of with praise by you (nāhaṃ kathyaḥ kadācana)!
Narrative Context (Verses 19–24): Gently addressing Sītā by her noble lineage and virtue, Rāma reveals that King Daśaratha, bound by two ancient boons granted to Kaikeyī, has appointed Bharata as regent and exiled him for fourteen years.