Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 33 (Paura-pralāpaḥ — Daśaratha-bhavana-gamanam)
पौरप्रलापः — दशरथभवनगमनम्
VR 2.33.10Baroda CE 2.30.10
अद्य नूनं दशरथः सत्त्वमाविश्य भाषते ।
[Baroda CE 2.30.10]adya nūnaṃ daśarathaḥ sattvamāviśya bhāṣate |
नहि राजा प्रियं पुत्रं विवासयितुमर्हति ॥ १० ॥
nahi rājā priyaṃ putraṃ vivāsayitumarhati || 10 ||
Scholarly Translation
“Surely today Daśaratha speaks under the possession of some evil spirit (sattvam āviśya bhāṣate); for a king in his right mind could never banish his beloved son (priyaṃ putraṃ vivāsayitum arhati).
Narrative Context (Verses 7–12): The citizens marvel at Rāma’s reverence for dharma, grieve for Sītā exposed to the public highway and forest rigors, and extol the six noble virtues that adorn the prince.