Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 40 (Sumitrākṛta-Lakṣmaṇopadeśaḥ — Rathārohaṇam)
सुमित्राकृतलक्ष्मणोपदेशः — रथारोहणम्
VR 2.40.44Baroda CE 2.35.32 (3-line verse in CE)
तथा रुदन्तीं कौसल्यां रथं तमनुधावतीम् ।
[Baroda CE 2.35.32 (3-line verse in CE)]tathā rudantīṃ kausalyāṃ rathaṃ tamanudhāvatīm |
क्रोशन्तीं राम रामेति हा सीते लक्ष्मणेति च ॥ ४४ ॥
krośantīṃ rāma rāmeti hā sīte lakṣmaṇeti ca || 44 ||
Scholarly Translation
Running after that chariot and weeping thus, Kausalyā cried out, “O Rāma, Rāma! Alas, O Sītā, O Lakṣmaṇa!” (krośantīṃ rāma rāmeti hā sīte lakṣmaṇeti ca)—
Narrative Context (Verses 42–46): Like an elephant prodded by goads, Rāma cannot bear the sight of his grieving parents, while Kausalyā runs weeping behind the chariot like a cow whose calf is tied, and Sumantra’s heart is caught as if between two whirling wheels.