Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 52 (Nyagrodha-kṣīra-jaṭākaraṇam — Sumantra-visarjanam — Gaṅgā-taraṇam)
न्यग्रोधक्षीरं जटाकरणम् — सुमन्त्रविसर्जनम् — गङ्गातरणम्
VR 2.52.73Baroda CE 2.46.60
ततस्तं समनुज्ञाय गुहमिक्ष्वाकुनन्दनः ।
[Baroda CE 2.46.60]tatastaṃ samanujñāya guhamikṣvākunandanaḥ |
जगाम तूर्णमव्यग्रः सभार्यः सह लक्ष्मणः ॥ ७३ ॥
jagāma tūrṇamavyagraḥ sabhāryaḥ saha lakṣmaṇaḥ || 73 ||
Scholarly Translation
Having thus taken leave of Guha (taṃ samanujñāya guham), the scion of Ikṣvāku proceeded swiftly and calmly (avyagraḥ) with his consort and with Lakṣmaṇa.
Narrative Context (Verses 73–78): Taking leave of Guha, Rāma approaches the waiting boat on the riverbank; after Lakṣmaṇa helps Sītā aboard and mounts himself, Rāma embarks and softly recites an auspicious mantra.