Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 55 (Kālindī-taraṇam — Śyāmāvaṭa-vandanam)
कालिन्दीतरणम् — श्यामावटवन्दनम्
† VR 2.55.30† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† एकैकं पादपं गुल्मं लतां वा पुष्पशालिनीम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† ekaikaṃ pādapaṃ gulmaṃ latāṃ vā puṣpaśālinīm |
† अदृष्टपूर्वां पश्यन्ती रामं पप्रच्छ साऽबला ॥ ३० ॥
† adṛṣṭapūrvāṃ paśyantī rāmaṃ papraccha sā'balā || 30 ||
Scholarly Translation
Beholding one by one each tree, shrub, or flower-laden creeper never seen before (ekam-ekaṃ pādapaṃ gulmaṃ latāṃ vā puṣpa-śālinīm adṛṣṭa-pūrvām), that gentle lady questioned Rāma (rāmaṃ papraccha sābalā).
Narrative Context (Verses 30–34): As Sītā questions Rāma about every unfamiliar tree, shrub, and flowering creeper along the Yamunā’s banks and Lakṣmaṇa eagerly brings her blossom-laden boughs, the princes hunt pure venison and encamp at nightfall on the level riverbank.