Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 59 (Daśaratha-vilāpaḥ — Nagara-vaivarṇyam)
दशरथविलापः — नगरवैवर्ण्यम्
VR 2.59.21Baroda CE 2.53.18
सूत यद्यस्ति ते किञ्चिन्मया तु सुकृतं कृतम् ।
[Baroda CE 2.53.18]sūta yadyasti te kiñcinmayā tu sukṛtaṃ kṛtam |
त्वं प्रापयाऽऽशु मां रामं प्राणास्सन्त्वरयन्तिमाम् ॥ २१ ॥
tvaṃ prāpayā''śu māṃ rāmaṃ prāṇāssantvarayantimām || 21 ||
Scholarly Translation
“O charioteer, if I have ever done you any kindness whatever (yady asti te kiñcin mayā tu sukṛtaṃ kṛtam), take me swiftly unto Rāma (tvaṃ prāpayāśu māṃ rāmam); my life-breaths are hastening me on (prāṇāḥ santvarayanti mām)!
Narrative Context (Verses 19–24): Lamenting that he acted rashly for a woman’s sake without consulting friends, ministers, or merchants—or through the inexorable decree of fate—Daśaratha begs Sumantra to take him swiftly to Rāma before his life-breaths depart.