Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 59 (Daśaratha-vilāpaḥ — Nagara-vaivarṇyam)
दशरथविलापः — नगरवैवर्ण्यम्
VR 2.59.23Baroda CE 2.53.20
अथवाऽपि महाबाहुर्गतो दूरं भविष्यति ।
[Baroda CE 2.53.20]athavā'pi mahābāhurgato dūraṃ bhaviṣyati |
मामेव रथमारोप्य शीघ्रं रामाय दर्शय ॥ २३ ॥
māmeva rathamāropya śīghraṃ rāmāya darśaya || 23 ||
Scholarly Translation
“Or if that mighty-armed prince has already gone far away (atha vāpi mahā-bāhur gato dūraṃ bhaviṣyati), then place me upon the chariot and show me swiftly unto Rāma (mām eva ratham āropya śīghraṃ rāmāya darśaya)!
Narrative Context (Verses 19–24): Lamenting that he acted rashly for a woman’s sake without consulting friends, ministers, or merchants—or through the inexorable decree of fate—Daśaratha begs Sumantra to take him swiftly to Rāma before his life-breaths depart.