Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 63 (Śabdavedhopākhyānam — Munikumāra-vadhaḥ)
शब्दवेधोपाख्यानम् — मुनिकुमारवधः
VR 2.63.29Baroda CE 2.57.20
ऋषेर्हिन्यस्तदण्डस्य वने वन्येन जीवतः ।
[Baroda CE 2.57.20]ṛṣerhinyastadaṇḍasya vane vanyena jīvataḥ |
कथं नु शस्रेण वधो मद्विधस्य विधीयते ॥ २९ ॥
kathaṃ nu śasreṇa vadho madvidhasya vidhīyate || 29 ||
Scholarly Translation
“‘How indeed can death by a weapon be dealt to an ascetic like me (kathaṃ nu śastreṇa vadho mad-vidhasya vidhīyate), who has laid aside all violence and lives in the forest on wild produce (ṛṣer hi nyasta-daṇḍasya vane vanyena jīvataḥ)?
Narrative Context (Verses 25–30): Eager to bag an elephant, Daśaratha looses a serpent-like arrow toward the sound; as dawn breaks, a human voice cries out in agony from the water, asking why anyone would strike a harmless bark-clad ascetic who had come to the river only to draw water.