Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 66 (Tailadroṇyāṃ Rājadeha-saṃrakṣaṇam)
तैलद्रोण्यां राजदेहसंरक्षणम्
† VR 2.66.12† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† साऽहमद्यैव दिष्टान्तं गमिष्यामि पतिव्रता ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† sā'hamadyaiva diṣṭāntaṃ gamiṣyāmi pativratā |
† इदं शरीर मालिङ्ग्य प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् ॥ १२ ॥
† idaṃ śarīra māliṅgya pravekṣyāmi hutāśanam || 12 ||
Scholarly Translation
Devoted to my husband as I am (pati-vratā), I myself shall this very day go to my destined end (adyāiva diṣṭāntaṃ gamiṣyāmi); embracing this body of his (idaṃ śarīram āliṅgya), I shall enter the fire (pravekṣyāmi hutāśanam).”
Narrative Context (Verses 7–12): Kausalyā grieves for Rāma, for Sītā terrified by the nightly roars of forest beasts, and for aged King Janaka; declaring herself a devoted wife, she resolves to embrace Daśaratha’s body and enter the fire.