Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 70 (Dūta-sandeśaḥ — Bharatasya Kekayāt Prasthānam)
दूतसन्देशः — भरतस्य केकयात्प्रस्थानम्
VR 2.70.15Baroda CE 2.64.13
राजन् पितुर्गमिष्यामि सकाशं दूतचोदितः ।
[Baroda CE 2.64.13]rājan piturgamiṣyāmi sakāśaṃ dūtacoditaḥ |
पुनरप्यहमेष्यामि यदा मे त्वं स्मरिष्यसि ॥ १५ ॥
punarapyahameṣyāmi yadā me tvaṃ smariṣyasi || 15 ||
Scholarly Translation
“O king, urged by the envoys, I shall go to my father’s presence (rājan pitur gamiṣyāmi sakāśaṃ dūta-coditaḥ); and I shall come back again whenever you remember me (punar apy aham eṣyāmi yadā me tvaṃ smariṣyasi).”
Narrative Context (Verses 13–18): Pressed by the envoys, Bharata asks leave of his maternal grandfather Aśvapati, promising to return whenever remembered; smelling his head, the Kekaya king blesses him and sends greetings to Daśaratha, Vasiṣṭha, Rāma, and Lakṣmaṇa.