Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 78 (Śatrughnakṛta-Mantharā-karṣaḥ — Bharata-sāntvanam)
शत्रुघ्नकृतमन्थराकर्षः — भरतसान्त्वनम्
VR 2.78.13Baroda CE 2.72.12
तत स्सुभृशसन्तप्तस्तस्या स्सर्व स्सखीजनः ।
[Baroda CE 2.72.12]tata ssubhṛśasantaptastasyā ssarva ssakhījanaḥ |
क्रुद्धमाज्ञाय शत्रुघ्नं विपलायत सर्वशः ॥ १३ ॥
kruddhamājñāya śatrughnaṃ vipalāyata sarvaśaḥ || 13 ||
Scholarly Translation
Then, seeing Śatrughna enraged (kruddham ājñāya śatrughnam), all her female companions, deeply distressed (tataḥ subhṛśa-santaptas tasyāḥ sarvaḥ sakhī-janaḥ), fled away in every direction (vipalāyata sarvaśaḥ).
Narrative Context (Verses 13–17): While her terrified companions flee to seek refuge with compassionate Kausalyā, wrathful Śatrughna drags the shrieking Mantharā across the floor, scattering her varied ornaments over the earth.