Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 78 (Śatrughnakṛta-Mantharā-karṣaḥ — Bharata-sāntvanam)
शत्रुघ्नकृतमन्थराकर्षः — भरतसान्त्वनम्
VR 2.78.15Baroda CE 2.72.14
सानुक्रोशां वदान्यां च धर्मज्ञां च यशस्विनीम् ।
[Baroda CE 2.72.14]sānukrośāṃ vadānyāṃ ca dharmajñāṃ ca yaśasvinīm |
कौसल्यां शरणं याम सा हि नोऽस्तु ध्रुवा गतिः ॥ १५ ॥
kausalyāṃ śaraṇaṃ yāma sā hi no'stu dhruvā gatiḥ || 15 ||
Scholarly Translation
“Let us go for refuge to Kausalyā, who is compassionate, kindly-spoken, knower of dharma, and illustrious (sānukrośāṃ vadānyāṃ ca dharma-jñāṃ ca yaśasvinīṃ kausalyāṃ śaraṇaṃ yāma); let her be our sure refuge (sā hi no 'stu dhruvā gatiḥ)!”
Narrative Context (Verses 13–17): While her terrified companions flee to seek refuge with compassionate Kausalyā, wrathful Śatrughna drags the shrieking Mantharā across the floor, scattering her varied ornaments over the earth.