Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 91 (Bharadvājātithyam — Divya-sṛṣṭiḥ)
भरद्वाजातिथ्यम् — दिव्यसृष्टिः
VR 2.91.24Baroda CE 2.85.21
मलयं दर्दुरं चैव ततः स्वेदनुदऽ ऽनिलः ।
[Baroda CE 2.85.21]malayaṃ darduraṃ caiva tataḥ svedanuda' 'nilaḥ |
उपस्पृश्य ववौ युक्त्या सुप्रियात्मा सुखः शिवः ॥ २४ ॥
upaspṛśya vavau yuktyā supriyātmā sukhaḥ śivaḥ || 24 ||
Scholarly Translation
Then a sweet-natured, pleasant, and auspicious breeze that dispelled all sweat (tataḥ sveda-nudo 'nilaḥ supriyātmā sukhaḥ śivaḥ), having gently brushed Mount Malaya and Mount Dardura, blew softly in due measure (malayaṃ darduraṃ caiva upaspṛśya vavau yuktyā).
Narrative Context (Verses 19–24): Bharadvāja summons Kubera’s celestial Caitraratha grove in the Uttarakurus and invokes Soma to provide fourfold delicacies, garlands, wines, and meats; as the sage meditates facing east, the deities arrive and a fragrant Malaya breeze blows.