Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 94 (Citrakūṭa-varṇanam)
चित्रकूटवर्णनम्
VR 2.94.15Baroda CE 2.88.15
यदीह शरदो ऽनेकास्त्वया सार्द्धमनिन्दिते ।
[Baroda CE 2.88.15]yadīha śarado 'nekāstvayā sārddhamanindite |
लक्ष्मणेन च वत्स्यामि न मां शोकः प्रधक्ष्यति ॥ १५ ॥
lakṣmaṇena ca vatsyāmi na māṃ śokaḥ pradhakṣyati || 15 ||
Scholarly Translation
If I dwell here for many autumns (yadīha śarado 'nekāḥ vatsyāmi), O blameless lady, together with you and Lakṣmaṇa (tvayā sārdham anindite lakṣmaṇena ca), grief shall never consume me (na māṃ śokaḥ pradhakṣyati).
Narrative Context (Verses 13–17): Comparing the waterfall-streaming mountain to a rutting elephant, Rāma praises its fragrant cavern breezes and declares that his exile has won both filial piety and Bharata’s joy.