Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 96 (Bharata-sainya-darśanam — Lakṣmaṇa-kopaḥ)
भरतसैन्यदर्शनम् — लक्ष्मणकोपः
VR 2.96.21Baroda CE 2.90.16
अपि नौ वशमागच्छेत् कोविदारध्वजो दणे ।
[Line 1: in Baroda CE 2.90.16]api nau vaśamāgacchet kovidāradhvajo daṇe |
अपि द्रक्ष्यामि भरतं यत्कृते व्यसनं महत् ।
[Line 2: in Baroda CE 2.90.17]api drakṣyāmi bharataṃ yatkṛte vyasanaṃ mahat |
त्वया राघव सम्प्राप्तं सीतया च मया तथा ॥ २१ ॥
[Line 3: in Baroda CE 2.90.17]tvayā rāghava samprāptaṃ sītayā ca mayā tathā || 21 ||
Scholarly Translation
O that he of the kovidāra banner may fall into our power in battle (api nau vaśam āgacchet kovidāra-dhvajo raṇe)! O that I may confront Bharata (api drakṣyāmi bharatam), on whose account (yat-kṛte) this grievous calamity has been incurred by you, O Rāghava, as well as by Sītā and by me (vyasanaṃ mahat tvayā rāghava samprāptaṃ sītayā ca mayā tathā)!
Narrative Context (Verses 19–24): Pointing out the exultant cavalry and elephant riders, Lakṣmaṇa vows to confront Bharata in battle, declaring that no sin attaches to slaying a prior aggressor.