Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 96 (Bharata-sainya-darśanam — Lakṣmaṇa-kopaḥ)
भरतसैन्यदर्शनम् — लक्ष्मणकोपः
VR 2.96.5Baroda CE 2.90.3
स तं सैन्यसमुद्धूतं शब्दं शुश्राव राघवः ।
[Baroda CE 2.90.3]sa taṃ sainyasamuddhūtaṃ śabdaṃ śuśrāva rāghavaḥ |
तांश्च विप्रद्रुतान् सर्वान् यूथपानन्ववैक्षत ॥ ५ ॥
tāṃśca vipradrutān sarvān yūthapānanvavaikṣata || 5 ||
Scholarly Translation
Rāghava heard that uproar raised by the army (sa taṃ sainya-samudbhūtaṃ śabdaṃ śuśrāva rāghavaḥ), and he beheld all those herd-leaders fleeing in panic (tāṃś ca vipradrutān sarvān yūthapān anvavaikṣata).
Narrative Context (Verses 1–6): As Rāma sits with Sītā on a mountain ledge after showing her the Mandākinī, the sky-touching dust and clamour of Bharata’s approaching army send the forest herds fleeing in panic.