Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 21 (Punaḥ Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Khara-prakopanam)
पुनः शूर्पणखाविलापः — खरप्रकोपनम्
VR 3.21.9Baroda CE 3.20.8
ते तु रामेण सामर्षाः शूलपट्टिशपाणयः ।
[Baroda CE 3.20.8]te tu rāmeṇa sāmarṣāḥ śūlapaṭṭiśapāṇayaḥ |
समरे निहताः सर्वे सायकैर्मर्मभेदिभिः ॥ ९ ॥
samare nihatāḥ sarve sāyakairmarmabhedibhiḥ || 9 ||
Scholarly Translation
Yet all of them, full of wrath (sāmarṣāḥ) and bearing pikes and sharp-edged spears in their hands (śūla-paṭṭiśa-pāṇayaḥ), have been slain in battle (samare nihatāḥ) by Rāma with arrows that cleave the vital organs (sāyakair marma-bhedibhiḥ).
Narrative Context (Verses 7–12): Wiping her tears, Śūrpaṇakhā reports that all fourteen warriors were slain in an instant by Rāma's vital-cleaving shafts, and implores Khara to rescue her from the ocean of grief.